Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·



Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
108- BÂD-I SÂBÂ II


 

 
 
 
                                               BÂD-I SÂBÂ II
                           
 
                                      Gönlüm şen şâdûman bu seher yine
                                      Baha biçilmiyor derviş derdine
                                      Âşık nevasına makam MEDİNE
                                      Uğra “Dost” (Sav) kokusun al bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Âşıklar âşığı ahd-ü-vefâdan
                                      Kevser membağından sıdk-û-sâfâdan
                                      Getir Yâdigârın DOST MUSTAFA dan
                                      Muhabbet bezmine sal bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Sen es! Dolsun, aşkın yeli gönüle
                                      Vird-i Vehhâb, Vâhid, Velî; gönüle
                                      Ledûnden sır üfle deli gönüle
                                      Emânet ney’imiz çal bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Gümüş kanat aşk atıyla gitmeye
                                      Yürek gerek, -tevhid gücü bitmeye-
                                      Zâhirin tozunu altın etmeye
                                      Bâtın Umanı’na dal  bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Ak bulutlar bezm-i belâ lâlesi
                                      Yağmur yağmur sevdâmızın çilesi
                                      Şimşeklerden aşk atının yelesi
                                      Âşığın göz yaşı nal  bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Ş’ol yâr için Şeydâ şafakta ömrüm
                                      Çile niyazımda nazdır gördüğüm
                                      Baharın yaşıyor virane gönlüm
                                      Takıl goncalara kal  bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Çiçek çiçek gezip bulutlar yâri
                                      Zâhirin bâtına derc eder BÂRİ’ (cc)
                                      Gönül kovanında eylerler zâri
                                      Âşıkların ahı, bal bâd-i sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Sarı yıldız sırrın salar yücede
                                      “CELLECELÂLİ HU!...” hazzı hecede
                                      Ağâh ol! Uyuyup kalma gecede
                                      Bu seher cümbüş var, gel bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Nakş eylemiş saza nakkaş nakışın
                                     Yakmış didârıyla mahmur bakışın
                                      Dalga dalga aşkımızın akışın
                                      Âleme arz eden, tel  bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Kanatlanır damla göğe yücelir
                                      Birleşir bulutlar arşa yükselir
                                      Nasibi olanlara bir rahmet gelir
                                      Aşk borandır, âşık sel bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Gönül ilm-i ledûn bağın gezeli
                                      Sevdâ buhurdanı kaynar ezeli
                                      Muhabbet meclisin mağrur güzeli
                                      Sırıl sıklam sarhoş, yel bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                     Kadrin bilir karıncayı nallayan
                                      Düldül eden bulutlarla çullayan
                                      Selvi boyun esnek esnek sallayan
                                      Oyana bu yana bel  bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Gönül çölüm göz yaşımla yeşersin
                                      Yârelerim göz göz, gonca gül dersin
                                      Ne derdimi bilsin ne derman versin
                                      Yârden gayri, ağyâr el bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Nasıl yandım diyor o sevgiliye
                                      Aklın bahşiş vermiş aşka sevgiye
                                      Âyân-beyân Yârim, görmüyor niye
                                      Deli gönlüm gözün del bâd-i sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Yârden selâm gelmez, sormaz hâlimiz
                                      Tomurlar, goncalar eğdi dalımız
                                      Görsün gâribini, var vebâlimiz
                                      Sürmelim sürmesin sil bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Aşkın yumağına şüpheyi sokma
                                      Aç ile tok arasında bir lokma
                                      Ayrılığa sınır vuslattır, korkma
                                      Sevenler ayrı olmaz bil bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Kar beyaz alevle yandık dostlar biz
                                      Duman oldu kor alevle neşemiz
                                      Şu gurbet ellerde bunca çilemiz
                                      Yârin yanağında çil bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Aşk deryası ateş almış kaynıyor
                                      Âşık-mâşuk hasretliğin soynuyor
                                      Rüzgâr el çırpıyor, dalga oynuyor
                                     Sahilden duyulan zil bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Sûretleri bozan işim bitiren
                                      Sırları saklayan sırlar getiren                                                              
                                      An mıdır? Zaman mı? HAKK’a götüren
                                      Belki aylar belki yıl bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Uyandır garibim, “uyanır!” deme
                                      Haşr-ü-neşri yaşat deli gönlüme
                                      Dikişsiz kaftanım verip eynime
                                      Secdesiz namazım kıl bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Âşıklar aşk ile giyinir ahı
                                      Kervan Mustafa’nın, bulur ALLAH’ı (cc)
                                      Velayet sultanı Ehl-i Beyt Şah’ı (kv.)
                                      Himmeti sebil dir şol bâd-ı sâbâ…               
 
                                                      
 
                                      Veysel Karanî’mde, Yesevî herkes
                                      Ufuklardan taşan Hâllac’ın bu ses
                                      Şems’in Mevlâ’nâ’ya verdiği nefes
                                      Üflenen neylere ol bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      “Her şey ALLAH” değil, her şeyde ALLAH (cc)
                                      Dost sözünü dinle ondadır felâh
                                      Hâllac’ın bardağı taşmış, Eyvellah…
                                      İstisnâ, değildir yol bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Deli gönlüm coştu delirdi yine
                                      Düştü Ehl-i Âbâ, Âli derdine
                                      Ehl-i Beyte “İrem” âşığa sîne.
                                      Gâfile  Kerbelâ, çöl  bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Arayanlar bir gün yârin buluyor
                                      Muştular saçıyor mutlu oluyor
                                      Herkes kabı kadar aşkın alıyor
                                      Kimi damla kimi göl  bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                      Aşkın tezahürü sazdaki destan
                                      Aşk ile kayalar keser gülistan
                                      Bezm-i Muhabbette Mecnunlar mestan
                                      Kırkların kîtmirin  bul bâd-ı sâbâ…
 
                                                      
 
                                     Her işte HÛDA’nın hikmeti vardır
                                     Sîretteki sadr, sûrette satır                                                                
                                     Âşık ipek örer, halka dağıtır                                                                
                                     HAKK için eyninde çul bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Benlik kalbin kırıp çıkmıştır âşık
                                      Safsata sıfattan bıkmıştır âşık
                                      Boş Laf-ü- güzâfı yıkmıştır âşık                                                          
                                      Kul MUHAMMED (sav), Âşık kul  bâd-ı sâbâ…
 
                                                     
 
                                      Bir aşk için  şeydâ, çiler, çileden                                               
                                      Sadık âşık çeken, aşktır çekilen
                                      Dökülen kan değil bahane diken
                                      Bülbülü inleten gül bâd-i sâbâ…
 
                                                       
 
                                      Derbeder dertliyiz derdi seveli
                                      Meylimiz muhabbet Melâmî velî
                                      Çocukla çocuğuz, deliyle deli
                                      Ayıbımız ağyâre, tül bâd-i sâbâ…
 
                                                       
 
                                      Hamdimiz ALLAH’a Rasûl diliyle
                                      Duamız “O”nadır Âli eliyle
                                      Erenler himmeti seher yeliyle
                                      İhvanî’me uyku zül bâd-i sâbâ…
 
                                                        19.03.1986 10:33
                                                         Antalya dr. - Ev
                                                        (l5-19 Mart  Seherleri)
 
Âşık nevası : Âşık sohbeti.
 
Sır : Gizli hikmet.
 
Eynime : Omuz başıma.
 
Himmet:Erenlerin manevi yârdımı.
 
Muştu : Müjde.
 
Gülistan : Gül bağı.
 
Mestan : (Mest. C.) f. Sarhoşlar.
 
Sîret : Levhimahfuzdaki izlenecek yol.
 
Sadr : her şeyin en evveli en iyisi.
 
Laf-ı güzaf : Boş laf, lakırtı.
 
Çile : Dervişlerde 40 gün niyaz.







[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır