Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
138- YAZIKTIR


 


 

 
                                              ~  YAZIKTIR ~
 
 
                                      Eller tekbir ile aşkı hak bilir
                                      Kıyamda rûkû’da şevk-i meşk gelir
                                      Baş yere inerken Arş’a yükselir
                                      Secde tanımayan dize yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Kalk uyan! Geceler şafağa gebe
                                      Onsekiz bin âlem sığar mı cebe
                                      Bu şan şöhret, bu ihtişam debdebe
                                      Sanma ki sürecek, size yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Özüne put etmiş parayı pulu      
                                      Benliği kibirin kölesi kulu
                                      Üfleme esrârı, gösterme yolu;
                                      Eren himmetine, ize yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Sûre sûre Kur’ân, âşikâr âyet
                                      Bâtın bahtı olana bergüzâr hikmet
                                      Nûr’u inkâr etme, nâr olur ni’met
                                      Gönülde gizlenen giz’e yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Akl-ı selim olan düşünsün herkes
                                      Bir lokma bir yudum ya da bir nefes
                                      Aşka çağrı, aşka davet bu gür ses
                                      Sese taş atmayın, bize yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Yık zâhiri zifiri tasa tak’ını
                                      Ar eyle bulmazsan bâtın akını
                                      Gönül derler şah damarın yakını
                                      Aşk için özlenen ÖZ’e yazıktır…
 
                                                       
 
                                      İnsan eşref mahlûk yaza okuya
                                      HAKK’ın gergefine aşkı dokuya
                                      Kulak duymak için, burun kokuya
                                      Gerçeği görmeyen göze yazıktır…
 
                                                       
        
                                      Durma Hak dostu ara, dört köşe-bucak
                                     Hizmet et! “Himmet!” de; aç gönül-kucak
                                      Aşk aşı pişmezse, tütmezse ocak
                                      Oduna, ateşe, köze yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Nefsine kul olmuş HAKK’a uymuyor
                                      Tatlı diyor tenin candan soymuyor
                                      Bağırsak, çağırsak aşkı duymuyor
                                      Kulağı mühürlü,  söze yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Haksızı hak bilip başın eyene
                                      Helâlı hor görüp haram yiyene
                                      “Hayâ libâsını giymem!” diyene
                                      Atlasa, ipeğe, beze yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Âşıklar avâre yüreği dağlı
                                      Aşksız inkâr eder ezeli çağlı
                                      İyilik – güzellik bakışa bağlı
                                      Eğriye – çirkine kezâ yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Ezelî, ebedî, şimdi, âhrette
                                      Âşıklar aşk ile yaşar vahdette
                                      Takılıp kalırsa kısır kesrette
                                      Çoğa kurban olsun, aza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Muhabbet, canını derde banmaktır.
                                      Her şeyi yâr bilmek yârin sanmaktır
                                      Dersen ışık için; boşa yanmaktır.
                                      Lambaya yazıktır, gaza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Sîne, seher sazı; varsa, dinleyen
                                      Zâri zâri Yâr aşkıyla inleyen
                                      Bağıran, çağıran Yâr’e ünleyen
                                      Tellere, mızraba, saza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Sûrete sarılan aklını çelen
                                      Toprak, hava suyla, ışıkla gelen
                                      Tohumda yaşayan çiçekte gülen
                                      Edâya, işveye , naza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      İpe sapa gelmez aykırı, yaban
                                      Elinde asan yok, sırtında aba’n
                                      Kurt kuzu tanımaz olmazsan çoban
                                      Oğlana, uşağa, kıza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Dost Usta Âşığa olmazsan çırak
                                      Demezse: “Gaye aşk! Sebebi bırak!”
                                      Güneşten habersiz ışıktan ırak
                                      Ham kalana yazık, yoza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Âşık yaşayandır, aşktır yaşanan
                                      Damla gibi, kabın rengin kuşanan
                                      Su anlamsız değil, sebebsiz sanan;
                                      Buluta, denize, buza yazıktır….
 
                                                       
 
                                      Aklı oynayıp aşka bakmasın diye
                                      Delikler tıkalı akmasın diye
                                      Kokuşmuş beyinler kokmasın diye
                                      Sodyuma, klora, tuza yazıktır…
 
                                                       
 
                                      Ne yapsın İhvanî, yâr vermediyse
                                      Serdiği esrârlar kâr vermediyse
                                      Doksan dokuz esmâ sır vermediyse
                                      Yüz bire yazıktır yüze yazıktır…
 
                                                                  24.05.1986 
                                                             05:00  Antalya
                                     
Şevk-i meşk : Aşkın yaşanması ve meşkinden doğan anlatılmaz ancak yaşanır olan sevinç hâli.
 
Arş : Kürsü, taht, yüce makam. En yüksek gök. Allahın kudret ve saltanatının tecelli yeri. (Arş kâinatı kaplar. Allah'ın kudreti ve ilmi de herşeyi kaplar.) * Fevkiyyet, ulviyyet. * Arş-ı Alâ, Arş-ı Rahman, Arş-ı İlâhi, Arş-ı Yezdan, Felek-i Eflâk, Felek-i Atlâs, Felek-i Azâm gibi isimlerle Cenab-ı Hakkın izzet ve saltanatından kinaye olarak söylenir.
 
Esrâr : (Sır. C.) Sırlar. Gizli hikmetler ve mânalar. Bilinmeyen şeyler. * Keyif veren zehir. Uyuşturucu madde.
 
Âşikâr : f. Belli, meydanda, açık. Bedihi.
 
Bergüzâr : f. Hatırlatmak için armağan, hediye vermek.
 
Hikmet : İnsanın, mevcudatın hakikatlerini bilip hayırlı işleri yapmak sıfatı. Hakîmlik. Eşyanın ahvâlinden, hârici ve bâtini keyfiyetlerinden bahseden ilim. (Buna İlm-i Hikmet deniyor) * Herkesin bilmediği gizli sebeb. Kâinattaki ve yaradılıştaki İlâhî gaye. * Ahlâka ve hakikata faydalı kısa söz. * Sır. * Bilinmeyen nokta. İlim, adâlet ve hilimin birleşmesinden doğan değerli sıfat. * Kuvve-i akliyenin vasat mertebesidir. Hakkı hak bilip imtisal etmek, batılı batıl bilip içtinab etmektir. * Allah'a itaat, fıkıh ve sâlih amel. * Akıl, söz ve hareketteki uygunluk. * Hak emre uymak. * Allah'ın yarattıklarında tefekkür. (Bak: Felsefe)
 
Giz : Sırr. Gizli olan.
 
Avâre : f. Başıboş, serseri, boş gezen. İşsiz güçsüz. HAKK’tan başkasını boş veren Hakk Âşıklar.
 
Zifiri : Kapkaranlık. Körlük.
 
Tak : Zafer merasiminde caddelerde dikilen övünç işareti.
 
Eşref : En şerefli. Daha şerefli. En iyi, en güzel.
 
Gergef : Oya ve dokuma Kasnağı, minik tezgâh.
 
Libâs : Giyilecek şey. Elbise. * Karı ve koca. * Mc: İctima'. * Şübhe kabul eden söz.
 
Kezâ : Böyle, böylece. Bu dahi öyle.
 
Âhret : Bu dünyadan sonra gideceğimiz ebedi âlem. Âhiret.
 
Kısır : Çocuğu olmaz, doğurmaz. * Münbit olmayan ve mahsul alınamayan verimsiz toprak.
 
Vahdet : Birlik. Yalnızlık. Teklik. (Kesretin zıddıdır.) * Edb: İfade esnasında mevzuun haricine çıkılmaması, maksad ne ise yalnız ondan bahsedilmesi, sözün dallandırılıp budaklandırılmaması. * Tas: Allah'a yakınlık. Gönlünü, kalbini tamamen Allah ile meşgul etme hali.
 
Kesret : Çokluk, sıklık. * Bir şeyin ekserisi ve muazzamı. Bolluk. (Bunun zıddı kıllettir)
 
Aba : Ekseriyetle yünden yapılmış, bol giyimli bir libas, elbise. (Peygamber Efendimiz de (A.S.M.) bu libası giyerlerdi.)
 


 








[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır