Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·



Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
140. Ayrılmış
AYRILMIŞ
 
 
                                                       Aşık, halk içinde HAKK’ın Kitabın
                                                       Duymuş - uymuş “Kün fe yekün!” hitabın
                                                       Sıyırmış sîretten sûret hicabın
                                                       Namusun yitirmiş “Âr”dan ayrılmış…
 
                                                                            *
 
                                                       Yok olmuş yoluna aşkı Yazar’ın
                                                       Tek secde de mahzarı olmuş nazarın
                                                       Zâhiri zemzemi Rıza Bazarı’n
                                                       Zarardan ziyandan “Kâr”dan ayrılmış…
 
                                                                            *
 
                                                       “Buz” olmuş: “âleme zahmetim!” demiş
                                                       “SU” olup çağlamış: “Ahmed’im!” demiş
                                                       Arz’dan Arş’a “Bulut”: “Rahmetim!” demiş
                                                       Vücûd İklimi’nde “Var”dan ayrılmış…
 
                                                                            *
 
                                                       Âşık, Mâşuk için aşkın ardından
                                                       Firar etmiş bülbül Gülşen Yurdu’ndan
                                                       Goncanın goynunda diken derdinden
                                                       Kırmış zincirini “Zâr”dan ayrılmış…
 
                                                                            *
 
                                                       Seyranıda devran dönen pervâne
                                                       Hayretinden Cevlan Evi virâne
                                                       Taş atmayın Kul İhvâni divâne
                                                       Gözleri sürmeli “Yâr”dan ayrılmış…
 
                                                                                   21.10.1993  10:58
 
 
Sîret : Bir kimsenin içi, hâli, hareketi, ahlâkı. * İnsanın tutmuş olduğu mânevi yol
 
Sûret : (C.: Sur - Suver) Biçim, görünüş. * Kılık. Tarz. * Yol. Gidiş. Hal. * Tasvir. Dıştan görünen şekil. * Çare.
 
Hicab : Perde. Örtü. Hâil. * Utanma. Kendini kusurlu bilip insanlar arasından çekilmek. * Men'etmek. * Allah ile kul arasındaki perde. * Setretmek. Gizlemek.
 
Âr : Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya.
Mahzar : Sahib olma, nâil olma. Şereflenme. * Bir şeyin göründüğü, izhar olunduğu yer. Çıktığı yer.
 
Mâşuk : Âşık olunan
 
Zâr : f. İnleyen, sesle ağlayan. * Zayıf, dermansız.
 
Cevlan Evi : kalb âlemi.
 
Cevelan : Dolaşma. Kaynama. Yerinde durmayıp gezme.
 
Divâne  : f. Deli. Aklı başında olmayan.








[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır