Muhammed-i Nur


Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
25- SİLA-YI RAHİM
 
                                                        SİLA-YI RAHİM
 
 
                                               Varıp yâr yurduna düşmüşüm zârâ
                                               Bir eser kalmamış eski rüzgârâ
                                               Ceylanlar göç etmiş başka diyâra
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Nerde o sevdâlar coşan gönüller
                                               Gül yüzlü güzeller şeydâ bülbüller
                                               Gül bağı bağbansız perişan güller
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Bir garip kimsesiz kalmış bağ yolu
                                               Bağlarda koruklar kırgın kuşkulu
                                               Hasan Dağı sessiz dertli duygulu
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
                           
                                               Nerde o serseri bahardaki ses
                                               Türkülerde tüten sevdâlı nefes
                                               İn cin top oynuyor nerede herkes
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Bomboş konaklarda yok bir hareket
                                               Sevdâlar tükenmiş büyümüş hasret
                                               Mekan bir nankörmüş zaman muhabbet
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Kırk bellikli dilber güzeller nerde
                                               Gülen gözler nerde pencerelerde
                                               Sevdâlar taşlaşmış bu garip yerde
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Yok bostan bekleyen yok bağ bekleyen                                            
                                               Sevdâlı türkülere sevdâ ekleyen
                                               Bir koca mâziyi yerlere seren
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Bir çeşme akıyor eskisi gibi
                                               Buz gibi sulara sığınmış sevgi
                                               Issız su yolları yok bir sevgili
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Şimdi yâd ellerde ben gibi siz de
                                               Bir boşluk büyüyor hep içimizde
                                               Gelin buluşalım baharda güzde
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Neden saksılarda reyhan yok bu yaz
                                               Nerde sevdâlıklar edâ işve naz
                                               Damlarda tüneyen türkü, şarkı, saz
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Sürüler gelmiyor suya çeşmeye
                                               Darılmış dilberler üzüm kesmeye
                                               O eski rüzgarlar küsmüş esmeye
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Ne ip boyayan var ne tezgâh hâlı
                                               Çobanlar unutmuş çoktan kavalı
                                               Rüzgâr uğulduyor eski masalı
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Varsa bilen desin bu acı niye
                                               Gönlüm niye yanar uçan sevgiye
                                               Kırıldım gücendim o sevgiliye
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Şimdi bomboş her yer ıssız ve sessiz
                                               Hatralar hıçkırıp kalmış kimsesiz
                                               Sunalar göc etmiş sılam çaresiz
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Obamız dağılmış basmış ayrılık
                                               Boğazda kırk düğüm olmuş hıçkırık
                                               Bağların dağların neşesi kırık
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Geldim ak saçlarla sizi aradım
                                               Maziyi aktardım sevdâ taradım
                                               Bir yangına düştüm su bulamadım
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
                                                                                                            
                                                                
 
                                               Kul İhvanî’m gayri mâzi bir mesel
                                               Bir rüyaymış diyor ılgıt ılgıt yel
                                               Ceylanlar yurduna ara sıra gel
                                               Niye virân olmuş bu eller böyle...
 
                                                                  24-25 Haziran 1985
                                                              Ramazan Bayramı tatili
                                                        Kendi köyüm. Karaviran/ Aksaray
 
 
 
İn cin : İnsan ve cinler.
 
Konak : Büyük ev, zengin ve mükellef ikâmetgâh.
 
Reyhan : Fesleğen denilen kokulu bir ot.
 
Mazi : Geçmiş zaman. Geçen, geçmiş olan. * Gr: Bir işin geçen zamanda yapıldığını bildiren fiil. Fiil-i mâzi. Mazi sigası.(O Kadir-i Mutlak, bütün istikbaldeki acaib-i imkânata muktedirdir. Dünü getiren, yârını getirdiği gibi; maziyi icad eten O Zât-ı Kadir, istikbali dahi icad eder. Dünyayı yapan o Sani-i Hakim âhireti de yapar... M.)







[ Geri Dön ]


Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır