Muhammed-i Nur


Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
27-Kulak



          
KULAK
 
dostemin
 
“Göklerde ve yerdeki her şey Allah’ı tesbih etmektedir. Azîz’dir O, Hakîm’dir.”  ( Hadîd 57/1)
 
Zamanı unut, derin düşün ve biraz soyut…
Bir enerji, bir titreşimdi ki tesbihteydi  her daim…
İnliyordu, ünlüyordu O’nu : “Allah! Allah! LÂİLÂHEİLLALLA!.”
Duymuyordu KULAK, zira tıkalıydı, perdeliydi…
Yoğuştu enerji zikrin gücüyle bir partikül oluştu ve elektron gibi raksa başladı…
Semâ’ ederken diyordu :  “Allah! Allah! ALLAH!.
Yine duymadı onu KULAK
 
Duysun zikrini, tesbihini diye oluştu HAVA, inledi : “Subhânallah”..
İşittiremedi, SU oldu, bir rahmetti ve dedi “Elhamdülillah”…
ATEŞ oldu yine Hakk ismini duyuramadı, duymadı KULAK
TOPRAKtı artık, türlü şekillerde bazen kaya, bazen balçıktı, çekiyordu : “Allah! Allah! Yâ HU!.”
Her yer ve her zaman içinde tek görevi vardı tesbih ederdi O’nu… Duymadı KULAK
 
Acaba dedi değerli maden olsam, altın olsam, elmas olsam kulaklara yakın olsam…
Yine duyuramadı sesini, Allah’ı tesbihini…
Toprak baktı ki olmuyor, duyuramıyor sesini, kimse duymuyor tesbihini, bâri yeşerip bir bitki olayım, açayım yaprak, zikredeyim “Allah! Allah!” diyeyim “Yâ HAKK dedi…
Çiçek, meyve, derken gören gözlere O’nu hatırlatayım, sesimi duyurayım, diyerek bitki oldu her AN zikire daldı…
Türlü çeşit söyledi Hakk’ı tesbih eyledi.
Duymuyordu KULAK
 
Ne yapmalı dedi, nasıl duyurmalı, tüm yaratılmışlar anıyor Hȃlık’ını, Rab’bını, insan neden duymaz Allah adını!..
 
Bir kuş oldu ve dedi, uçayım, şakıyayım Allah adını, belki duymayan kulağa duyurayım…
Duymadı o güzel sesi anlamadı tesbihi…
Hayat buldu kȃinat dile geldi hayvanat : “Allah! Allah! Ya HAYY!.” Ama onu da duymadı KULAK
 
Beşere dönüştü yaratılan.
Artık AKLı vardı ve duyuları ile gözlemliyordu diğer yaratıkları…
Yaratılanları izledi ancak beş duyu ile ne dediklerini bilemedi.
Yine duyamıyordu büyük koroyu, atomun içindeki zikri bilemiyordu, galaksilerin hareketini göremiyordu, ilahî bir zikir yankılanıyordu dâima, ancak beşer bunu duyamıyordu…
Bir kontak oldu görünmezden, ne olduysa beşer aklıyla Yaratan’ı buldu…
Buldu veya bulduruldu ve insan’a ulaştı beşer…
İman etti Allah’a, ibadet etti, zikir etti…
Evvel, Âhir Var olanı : “Allah! Allah! Yâ KAYYUM!. diyerek andı…
Neden yaratıldığını anladı ve yükseltti sesini, tüm yaratılanlarla birlikte söyledi tesbihini…
Ancak kendi sesini duyuyor diğerlerini duyamıyordu KULAK
 
Giderek yaklaştı Mevla’sına insanın hası oldu, İnsan-ı Kȃmil oldu… KULAK açıldı GÖNÜL oldu…
Tüm yaratılmışlar tesbih ediyordu ve GÖNÜL hepsini duyuyordu… Her zerre çekiyor HU kendince tesbih ediyor O’nu…
Kȃmil insan her bir şeyi yok eyledi Ya KAHHAR ismiyle O’nu tesbih eyledi…
Dinledi ilahi koroyu, tüm varlığı BİR eyledi…
 
 
Her taraftan ses geliyor
Her şey O'nu zikrediyor
Kulağın aç iyi dinle
Canlı cansız Allah diyor…
 
Atomların titreşiyor
Moleküller birleşiyor
Hücrelerden ses geliyor
Canlı cansız Allah diyor
 
Koyun kuzu meleşiyor
Kuşlar ne hoş ötüşüyor
Türlü hayvan bağrışıyor
Canlı cansız Allah diyor…
 
İnsan O'nu zikrediyor
Dervişleri Hu çekiyor
Müzik O'ndan ses veriyor
Canlı cansız Allah diyor…
 
Ay dönüyor Yer dönüyor
Güneş bile raks ediyor
Tüm kâinât dans ediyor
Canlı cansız Allah diyor…
 
Gönül gözün açık olsun
Kulakların O'nu duysun
Dost Emin’im Hakk'la olsun
Canlı cansız Allah diyor…
 
 
Güzel dost!
Sen de katıl bu BİZ’liğe, bu muazzam BİR’liğe, eşlik et ilahî senfoniye…
Söyleyen kim, söyleten kim anlayacaksın, bütün zikir kendinden kendinedir duyacaksın!…
 









[ Geri Dön ]


Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır