Muhammed-i Nur


Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
53- HASB-Ü HÂL

HASB-Ü HÂL

 
 
                                               Sana gönlüm verdim gönlün almaya
                                               Yakma hasretinle gurbet ellerde
                                               Sefil sazım sevdân ile çalmaya
                                               Ağlatma derdimi sarı tellerde…
                                                                                                   
                                                                
 
                                               El bilmez içimde yanan ateşi
                                               Derler divânedir bulunmaz eşi
                                               Kaybettik sılayı kavim kardeşi
                                               Göz gönülden ırak kaldık yollarda…
                                                                                                   
                                                                
 
                                               Öz vatanım uzak yol vermez dağlar
                                               Bahar mı bastırdı yüreğim çağlar
                                               Vurgunum goncaya gülistan bağlar
                                               Ezelden gözümüz vardır güllerde…
                                                                                         
                                                                
 
                                               Garibim gurbette gül gonca canım
                                               Başı karlı sıra dağlar mekanım
                                               Uğrun uğrun dolaş yavru ceylanım
                                               Avcı tuzak kurar ince bellerde
                                                                                         
                                                                
 
                                               Yaş döker gözlerim mihr-ü mahıma
                                               Umud-korku birdir dost! Penahıma
                                               Çağlaya köpüre gider şahıma
                                               Derdim derdest deli akar sellerde
                                                                               
                                                                
 
                                               Sen olmasan ben neylerim duyguca
                                               Umudum tükenir basar kayguca
                                               Yüreğim dolusu bir uçtan uca
                                               Bir vâha bulamam ıssız çöllerde
                                                                     
                                                                
 
                                               Başım dağ saçlarım karlı bir zaman
                                               Severdim yüreğim nârdı bir zaman
                                               Yeşil başlı sunam vardı bir zaman
                                               Adın unuttuğum ıssız çöllerde
                                                       
                                                                   
 
                                               Bir çare bul bana derdim-ilacım
                                               Gözüm nûru yârim başımda tacım       
                                               Sanki zemheride çıplak ağacım
                                               Rüzgar uğulduyor ıssız dallarda…
                                                       
                                                                   
 
                                               “Bismi Hu” demişim dalmışım derde
                                               Sevgili SUBHAN’ ım seyrim seherde
                                               Aşk; kanımdan göze çekti perde
                                               O gündür bu gündür gözüm allarda…
                                                       
                                                                   
 
                                               Can niye aşk ile yanar cânâna
                                               Aslı muhabbettir âşık bahana
                                               Aşk bir rüzgar attır koşar her yana
                                               Âşığın gözyaşı şimşek nallarda..
                                                       
                                                                   
 
                                               Rahman rahmet verir taşar âşıklar
                                               Engelleri yıkar aşar âşıklar
                                               Âşıklar aşkında yaşar âşıklar
                                               Bir avuç topraktır gider sallarda…
                                                       
                                                                   
 
                                               Âşık, sadık, ârif; aşkı satanlar
                                               Derviş derler türlü hâle yatanlar
                                               Görünce yârimi hatırlatanlar
                                               Dostun dost nişânı var o kullarda…
                                                       
                                                                   
 
                                               Sevgili uzlette üryan göründü
                                               Bâtını çileler yangına döndü
                                               Gitti varım-yoğum özüm göynündü
                                               Seherde kokusu vardır yellerde…
                                                       
                                                                   
 
                                               Melâmîsin meylin yoktur diyorlar
                                               Suçun kabahatin çoktur diyorlar
                                               Gül değil atılan oktur diyorlar
                                               Dost taşa tutmuşlar hasta hâllarda…
                                                       
                                                                   
 
                                               Ruhum Ak Deniz’e döndü a canım
                                               Yâre nasıl yandı kaynadı kanım
                                               Dost MUSTAFA ehl-i safâ sultanım
                                               Hâl nasıl nicedir sizin ellerde…
                                                       
                                                                   
 
                                               Mecnun etsen bir şey bilmese İhvanî
                                               Âşığın, ah etse inlese İhvâni,
                                               Gonca ağız anlatsa dinlese İhvâni,
                                               Bin bir bahar yaşar tatlı dillerde…
 
                                                                    11.11.1985 15:36
                                                                    Gebiz yolu (Karaöz)           
 
 
Vâha : Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yer.
 
Penah : f. Sığınma. Sığınacak yer. Dayandığı nokta.







[ Geri Dön ]


Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır