Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·



Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
97- VÛCÛD = SÛCÛD

VÛCÛD = SÛCÛD

 
 
                                      Ben Adem (as) in vücudunda bir idim.
                                      İbrahim’e (as) güller açan kor idim.
                                      Yusuf’un (as) kokusu açtı gözümü;
                                      Hasret çeken Yakub (as) idim, kör idim…
                                                       
                                                         
 
                                      Akıl bazarının sultanı Rasûl (Sav)
                                      Aşkın bazarında velî Ali kul (Kv)
                                      Yusuf’un (As) kuyusu bu vücud gerek;
                                      Yakub’un (As) göz yaşı ağyâre meçhul!...
                                                       
                                                         
 
                                      Bu âlem göğsünde imkân âşığa
                                      Öküz kurban, balık kurban âşığa
                                      Her ne ki hâlk etti Hâlık-ı YEDZAN;
                                      Özünde var olur her an âşığa…
                                                       
                                                         
 
                                      Başın çek hırkana özüne çekil
                                      Her zerre canlıdır sûretâ şekil,
                                      MUHAMMED (Sav) nûrundan hâlk etti HÜDA;
                                      Mükerremsin dedi eyledi vekil…    
                                                           .                                  
                                                         
 
                                      Güneşi zerren içinde mekan gör
                                      Her zerre özünde “Ene’l-Hakan” gör
                                      Duy ki tevhid-i dilden sır- san’atın;
                                      Sıfat-ı RAHMÂN, sûret-i İNSAN gör…
                                                       
                                                         
 
                                     Gönül HAK aynası seyret âlemi
                                      Bekle, bıkma, gelir hidayet demi,
                                      Zülmeder, yakarsa, “Heyhât  sahrası…”
                                      Bir dervişin gölgesine gir emi…
                                     
                                                       
                                                         
 
                                      Hak ile gör; hayal, sûret-i cihan
                                      Şu vücud gölgesi cihanda olan
                                      Leylâ yok, Mecnun yok. Özünü gözle…
                                      Dost âşığım, vücud içindeki can…
                                                       
                                                         
 
                                      Gönül sahrasında yol yaban olmaz
                                      Cânân bilen tende can nihan olmaz
                                      Her şey yerli yerinde pür kemâldir;
                                      Şaşı, gözdür… Vahdette noksan olmaz…
                                                       
                                                         
                                                          .
                                      İnsanoğlu defter-i kâinatın
                                      Bahr-ı muhit, eşref-i mahlûkatın
                                      Uşşak cümleye hükmeder Kul İhvanî…
                                      Mest-ü-mazharıdır HAK’kın zatının…
 
                                                                  13.02.1986 7:06
                                                                  dr. Ev Antalya
 
 
Mükerremsin dedi eyledi vekil… :
 
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلاً    
Ve le kad kerramna beni ademe ve hamelnahüm fil berri vel bahri ve razaknahüm minet tayyibati ve faddalnahüm ala kesirim mimmen halakna tefdiyla :
Biz, hakikaten insanoğlunu şan ve şeref sahibi kıldık. Onları, (çeşitli nakil vasıtaları ile) karada ve denizde taşıdık; kendilerine güzel güzel rızıklar verdik; yine onları, yarattıklarımızın birçoğundan cidden üstün kıldık.” (İsrâ 17/70)
 







[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır