Muhammed-i Nur


Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
GİRİŞ


 

      GİRİŞ

      Bismillâhirrahmânirrahîm 


     
İnsan, Akıl, Nakil, Aşk, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ve ALLAH (cc)...

      Hamd; varlığın var edicisi, sistemin sahibi, elân hazır ve nazır olan yüce RABB’imiz ALLAHÜ ZÜ’L-CELÂL’e olsun.

      Salâvât-ü-selâm; varlığın menbağı HÂLİK (celle celâluhu)’nun halkına habercisi ve HAKK (celle celâluhu)’nun Habibi Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem)’e, şerefli ailesine, Ehl-i Beytine ve ashabına olsun.

      Azîz kardeşim,
Benim doğduğum köy Aksaray’ın Hasan Dağı yakınında bir köydür.
Kırkbeş yıl önce o köyde geceleri uzaktaki şehrin yanıp sönen ışıklarını seyreder, neden göz kırptığını bir türlü anlayamazdım.
Şehirde hiç gecelememiştim ve elektriği çok merak ederdim.
İlkokulu köyde bitirdim.
Anamın küçük sandıklı altınını 22 liraya kuyumculara sattım ve besmele ile ortaokula yazıldım.
Komşu köyden iki arkadaşla birlikte at ahırının bir köşesine bölünmüş bir odayı şehrin en zengininden 2,5 liraya kiraladık.
Elektriği görmüştüm ama göz kırpmıyordu artık.
Köye gittiğimde tekrar bakıyordum ve tekrar göz kırpıyordu..
Öyle ya da böyle ortaokulu bitirdim.
Hep iftiharlıktım.
Adana Erkek Lisesini parasız yatılı olarak kazandım.
Fizik dersine Necati Beycan girerdi. “ Havuç” derlerdi ona ama hârika bir insan, iyi bir öğretmendi.
Elektrik akımının sürekli değil ard arda geldiğini, onun için uzaktan göz kırptığını, yakından ise insan gözünün bunu fark etmediğini söyledi.
Alternatif akımı ve mekik sistemini öğrendim.
Sinemada da olan sistemin pek çok resmin ard arda ve hızlıca geçmesi hâlinde gözün onları hareket eder gibi gördüğünü anlattı ve anladım.

      Böylece 10 yıldır içimde sakladığım ve kimselere sormadığım sorularıma cevap bulmuş, mutlu olmuş ve bilmek ile anlamanın değerini kavramıştım.

      Sonra inşaat yüksek mühendisi oldum ve her insan gibi kaderimi yaşadım.

      Tasavvufla tanışıklığım, ömrümde ilk hatırlayabildiğim anılarımdan birisidir.
Mustafa Amcamın hanımı Aslı Bacım taş kemerli tek göz oda evlerinde kış gecelerinde dört amca oğlunu diz dize oturtur da bir avuç kuru üzüme ya da iğdeye zikir yarışı yaptırırdı.
Oğunurcasına tevhid çekerdik.
Birinci gelene bir avuç fazla verirdi.
Ne garibtir ki her gün bir başkamız kazanırdı.
Hoca Amcamın oğlu Abdülkadîr’in koca kafası topaç gibi dönerdi...
Amca oğulları Mahmut, Mustafa, Abdülkadîr ile ben ve Aslı Bacım!...
İlk halaka-i zikirler !..

      Yıllar ard arda geçerken binlerce kitâb okudum.
“Zerdüşt böyle dedi” den Kur’ân-ı Kerîm’ e kadar...
Sağdan-soldan, önden-arkadan, alttan-üstten ve en önemlisi de özden -içten...
Altı yönü, öz gözü ile seyrettim.
El Vedûd (celle celâluhu)’nun ihsânı ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in keremi ile bâdeli âşıklardan oldum.
16 ciltlik şiir ve zevklerde;
Aşk-ü- Cezbe,
Zühd-ü-Takvâ,
Sıdk-u-Huşû’ ve
Havf-ü-Recâ’nın Çile Çarşılarında yaşadım ve yaşıyorum...

      Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’i ruhumdan da çok sevdim.
Kalbimi Kur’ân’a tahsis ettim.
ALLAH Zülcelâl’i anlamaya çalıştım.
Kırk yıl içinde nice tarikat ve tasavvuf adamlarıyla görüştüm, beraber oldum.
Nice Hüdâ-i nâbit ve anadan doğma hak âşıklarıyla birlikte yaşadım... vs... vs...

     Bunları şunun için arzettim ki içimde dâima bir soru kaldı...
Çırılçıplak doğan bebe ve çırılçıplak ölen dede!...
Peki bu olanlar niye?...
Bu muhteşem sistemin sahibi Subhan ALLAH (celle celâluhu) neyi murad etmektedir?...
İnsan... Akıl...Nakil... Aşk... Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)... ALLAH (celle celâluhu)...
???...

      Kısacası fikrî tevhid nedir?...
Yazarak düşünsem diye düşündüm...

      Bilirsiniz ki;
“Dava”nın sahibi evvel-âhir-zâhir-bâtında tek olup ALLAHÜ ZÜ’L-CELÂL’dir.
Sistemini halk etmiş ve tevhid davasını (Lâ ilâhe İllâllâh) ilân etmiştir.
İkinci dava sahibi İblis olmuş ama iflâh olmamıştır.

      “Dâvet”in sahibi de tektir ve Resûlullah (Sallallahu aleyhi vesellem) dir.
Tevhid dâvetini tebliğ etmiştir.
“Lâ İlâhe İllâllah” (Sâffat 37/35, Muhammed 47/19)
“Muhammede’r Resûlullâh” (Ahzâb 33/40) tevhid dâvetinin tebliğ sahibidir.

      Biz ise hamdolsun Muhammedîyiz ki bize düşen “Dua” dır.
Her zaman, her yerde, her hâlde, her şeyle Tevhid Duası...

      Bundan gayrisi “Denâet”tir ki o da alçaklıktır.
Tevhidsizlik, insan olmanın haysiyetine saygısızlıktır.
Ondan da HAKK (celle celâluhu) korusun!..

      Ne davam ne dâvetim var.
Sadece ve sadece ALLAHÜ ZÜ’L-CELÂL’in ve Habibi olan Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)’in rızası için duadır benimki...

      Dava-dâvet-dua-denâet...
HAKK’ın (celle celâluhu) davası,
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in dâveti için dua...
Hakta ve hayırda Bilelik Duası...

وَالْعَصْرِ
إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ

---“Vel asr. İnnel insane le fi husr. İllellezine amenu ve amilus salihati ve tevasav bil hakki ve tevasav bis sabr : Asra yemin ederim ki insan gerçekten ziyan içindedir. Bundan ancak iman edip iyi ameller işleyenler, birbirlerine hakkı tavsiye edenler ve sabrı tavsiye edenler müstesnadır.” (Asr 103/1-3)

---“Ve tevâ savbi’l-Hakk ve teva savbi’s-sabr...” (Asr 103/3)

      Öyle ya, yüce RABB’imiz (celle celâluhu):
“Asra yemin ederim ki” buyuruyor...
Sonsuz zamana...
Sonsuz ise düşünülenin ötesi...
Târifsiz olan...
Zamanın en kısası olan alıp da veremediğimiz ya da verip de alamadığımız yarım nefese...
Asra, yüzyıla, ikindi vaktine...
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in bu âlemi şereflendirdiği zaman dilimi olan asr-ı saâdete...
Meyvelerin sıkılan suyu gibi özün özüne ve özetin özetine yemin ederim ki tüm insanlar hüsrandadır...
Nedir hüsran?...
Hüsran o ki kişi ticareti için sermaye koyar ve sonunda, bırak kârı anayı da kaybederse odur hüsran...

---“Hasir-üd-dünya ve’l-âhire...” (Hac 22/11)
Dünya ve âhirette kayıp...

      Ancak; imân edenler ve imânları gereği sadık amel işleyenler hariç...
İslâh ve iflâh olanların fiillerini, ehl-i salâhın işlerini işleyenler...
Bir de hakta vasiyetleşenler hariç...
Her zaman her yer ve her hâlde hak olanı tavsiye edenler hariç...
Bir de sabrı tavsiye edenler hariç...
Gerçek sabırsa birinin sürekli yaptığı kötülüğe tahammül değil de kimse hakkı tanımazken, hakkı hak bilip hayra gitmekte vasiyetleşmektir...
İşte bu dört özellik ve güzellikle vasıflanıp yaşayanlar, hüsranda ve ziyanda olmayan müstesnâ mü’minlerdir...

      Tahkîkî imân, sâlih amel, hakkû’l-hak ve sabr-ı cemîl duası...
Ve DOST’un (celle celâluhu), DOST’unun (sallallahu aleyhi ve sellem) duacısı...
Kul İHVÂNÎ’nin sazsız sözü...
Gönül gözünün gördüğü özün sözü...

      Bu fakîr kıtmir kardeşinin muhabbet meydanındaki mahlası Kul İHVÂNÎ’dir. Kul, ma’lûm HAKK (celle celâluhu)’ın kulu...
İhvânî ise ruh kardeşidir...
İhvân: “ Ah”ın çoğuludur.
Ah, ahâ, Ahu: samimi, hamimi (sıcak) ve tamimi (tüm olan, tam) dosttur...
Buradaki “Ha” Hâlik’ın “ Ha” sı olup “ Ah”; El Hâlik (celle celâluhu) dan başkasını "en" tanımayandır.

      İhvân: Lâzım ve lâyıkınca kardeş oluş şuûruna erenlerdir.
Neşet edilişin sırrına erip ruh kardeşi oluş şuûruna erenlerdir, ulaşanlardır.

      İhvânî: Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem)’in nûrundan ve ruhundan neşet edilişin sırrına erip ruh kardeşi oluş şuûruyla yaşayandır.

      Kul İhvâni ise sen, ben, biz!...
Bizim hepimizin; Muhammedî oluşumuzun farkına ve şuûruna varıp yaşayışımızı Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in kavline, efâline, ahlâkına ve hâllerine uygun olarak, hep beraber, el birliğiyle, canla başla RABB’imize kul olmak ana ve asıl görevini yerine getirmeye ahdedip azmedişimiz demektir.
“Ben, sen, o, biziz.
Biz, hepimiz Muhammedîyiz!” demektir.

      İbrâhim Halilulllah (Aleyhi’s-Selâm) ve İmâm-ı Alî (keremullahi veche)’den bâdeliyiz...
6 ay kadar “Nizamî” olmuş ise de mahlasım, sonradan “Kul İHVÂNÎ güzeldi!” dedim diye, Kul İhvânî kaldı gitti...
Bâdeli âşıklar düşünüp düzenleyerek değil de irticâlen, geldiği gibi ve doğaçlama olarak çalıp söylerler.
Kısacası HAK vergisi...

      Şundan dolayı bahsettim ki:

Kul İhvâni sözü kes
“Can” dediğin bir nefes
Bir “nefes” lik nâsibin
Gün gelir bulur herkes...


      Bir nefeslik dua...
Muhammedî Muhabbet Duası...
Çünkü sen, ben, o, biz...
Biz, hepimiz Muhammedîyiz...
Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz.
Biz Muhammedîyiz...
O hâlde; o güzel gözlerinizle, bir de bizim gözümüzden seyreyleyin!...


     
Es Selâm ve Muhabbetlerimle…





 


 








[ Geri Dön ]


Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır