Muhammedinur - Üzme, Üzülme, Sev, Sevil - Tasavvuf Sözlük

Muhammed-i Nur


Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.




Çağ (t) : Sağ, sağlam, iyi halli ve keyfi yerinde olan çağ ve çıplak. Devir, zaman; vakit, devre.

Çağada (t) : Vakitli-vakitsiz

Çağırmak - Çığırmak (t) : Feryat etmek.

Çah (f) . : Kuyu

Çak (f) : Yırtılmış, parçalanmış.

Çakmak : Anlamak.

Çalab (t) : Tanrı, gücü yeten.

Çapuk (Çapûk-bâz) (f) : Çevik iş gören.

Çapuk (f) : Çabuk.

Çar (f) : Dört sayısı. Çar anasır Dört unsur; hava. su toprak, ateş.Çar (f) Çare. Na-çar Çaresiz.

Çar eylemek (Çâr eylemek) (f) : Parçalamak, dörde bölmek.

Çare (Çâre) (f) : Yol, yardım, ilâç, tedbir.

Çarh (f) : Çark, tekerlek, dönüp devreden şey. Çarh urmak Daire kurarak dönmek.

Çarhı felek (Çarh-ı felek) ( f) : Dönen gök. Gökyüzü. Talih, baht.

Çarsu (Çâr-sû) (f) : Dört yan, çarşı.

Çavuş (f) : Haberci. Emir götü¬rüp getiren.

Çehar (Çehâr) (cihâr,çâr) (f) : Dört.

Çehre (f) : Yüz, surat, şekil.

Çemen (f) : Yeşil otlar ve çiçeklerle örtülü yer; çayır, çimen.

Çenber (f) : Daire, halka, kasnak.

Çeng (f) : Bir çeşit saz.

Çengi (f) : Çeng denilen sazı çalan kimse.

Çera (f) : Neden?

Çerag (f) : Mum, kandil, meşale.

Çeraiğ - Çırak (f) : Kandil, mum.

Çerçi (f, t) : Ortakçı. Her şey sa¬tan seyyar satıcı.

Çeri (t) : Asker.

Çerp (f) . : Yağ. Yağlı

Çeşm (f) (ayn, dide) : Göz.

Çeşni-Çâşni (f, t) : Dat, lezzet.

Çeşte (t) : "Şeştar"dan bozma. Altı telli saz.

Çevgin-Çevgen (f) : Ucu eğri so¬pa. Bununla ciritte top çelinir ve iki direk arasından geçiril¬meye çalışılır. Tup-u çevgân oyunu.

Çevkan (Çevkân) (f) : Cirit gibi beygir üzerinde oynanan bir oyun.

Çi (f) : Ne?

Çi faide (f) : Ne faydası var?

Çile (çille) (f) : Kulluk imtihanında seyr-ü-sülûk sıkıntıları, zıdların zevkinde derdi zevk etmek.

Çilekeş (f) : Çile çeken.

Çingan (Çingân) (f) : Çingene.

Çirk (f) . : Kir, pis

Çizginmek (t) : Dönmek, dolanmak.

Çöksü (t) : Büyük çivi, eğ

Çukal (t) . : Zırh

Çulha (t) : Bez dokuyan.

Çü, çu, çün (f). : Çünkü; o vakit, gibi.

Çün (f) : Çünkü, o vakit, değil mi ki.

Çünü çera (Çün ü çerâ) (f) : Bir şeyin sebebini ve keyfiyetini anla­mak için sorulan «Nasıl ve niçin?» anlamında birde­yim



A B C Ç D E F
G H I İ J K
L M N O Ö
P R S Ş
T U Ü
V Y
Z

[ Geri Dön ]

Tasavvuf Sözlük


Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır