Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·



Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.




Kaabil (a) : Kabul eden, alan.

Kaabiliyet (a) : Kabul etmeye gücü olan. İstidad.

Kaba (Kabâ) (a) . : Elbise, kaftan

Kabe (Kâbe) (a) : Mekke'deki Mescid. Müslümanların kıblesi.

Kabes (a) : Parlak ateş közü; kıvılcım. (Bkn. Mukte¬bes.)

Kabi, kabiha (a) : Çirkin, yakışıksız, fenâ, ayıp.

Kabil (a) : Kabul edici.

Kabil (a) : Tembel.

Kabiliyyet (a) : Anlama, anlayış; çalışma ile gelişebilen kabul edilebilirlik, olabilirlik melekesi.

Kabin (Kâbin) (i) : Nikah, nikah parası, mehir.

Kabir (a) : Mezar.

Kabt,kahıt (Kabt - kahıt) (a, t) : Kıt, kıtlık.

Kabz (a) : Avuç içi. Kavrayıp tutma, alma.

Kabz (a) : Almak. Sıkıntıya düş¬mek. tutma, tutup bırakmama; ölme.

Kabzü bast (Kabz-ü bast) (a) : Tasavvufta iç âlemin kapanıp açılması, daralıp genişlemesi ve sıkıntı-neş'e hâli.

Kad (f) : Boy bos.

Kadd (a) : Boy.

Kaddi bala (Kadd-i bâlâ) (f) : Uzun boy.

Kadem (a) : Ayak, uğur, adım.

Kademe (a) : Basamak, derece, sıra.

Kader (a) : İnanılması islâm olmanın şartlarından olan Emrullah şartlarında insanın başına gelecek her hâlin ALLAHU Tealâ tarafından ilâhî ve ezelî takdiri, kararlaştırılması.

Kadi (Kâdi) (a) : Yargıç, kadı, hakim.

Kadim (a) : Ezeli, eski. Evvelsiz.

Kadimi (a) : Ezeli olan. Eski.

Kadir (Kadîr) (a) : Sonsuz kudret sahibi ALLAHU Tealâ.

Kadir (Kâdir) (a) : Gücü yeten. Allahu Teâlâ adlarından..

Kadir (a) : Değer; kıymet.

Kadr (a) : değer, itibar, onur, şeref, haysiyyet, meziyet; rütbe, derece.

Kadı (a) : Yargıç.

Kaf (a) : Kaf dağı. Tasavvufi terim olarak, insan vü¬cudu.

Kafir (a) : Küfreden, hakkı inkar eden, ALLAHU Tealâ'nın varlığına ve birliğine inanmayan.

Kaftan kafa (t) : Baştan başa.

Kahhar (Kahhâr) (a) : Kahreden, Allahu Teâlâ adlarından.

Kahr, kahır (Kahr - Kahır) (a) : Zorlama. Mahvetme, helak etme, batırma. Çok üzüntü duyma., ezme, zorla bir iş gördürme; üstün gelerek mahvetme.

Kahren (t) . : kahr ile

Kahri (Kahrî) (a) : Kahırla, zorla.

Kaide (a) : Esas, temel; usûl, nizâm, yol, kural.

Kail (a) : Söyleyen; razı olmuş.

Kaim (Kâim) (a) : Ayakta duran. Birinin yerini tutan. Namaz kılan, vaktini namaz kılmakla geçiren. ayakta duran, ayakta bulunma; birinin yerini tutan, birinin yerine geçen

Kaim (a) : Ayakta duran, namaz kılan.

Kainat (Kâinât) (a) : Var olan şeylerin cümlesi, hepsi " kûn!" olanlar.

Kakımak (t) : Kızmak, öfkelenmek.

Kal (Kâl) (a) : Söz. Kıl ü kal Dedikodu.

Kal (Kâl) (t) : Tortu.

Kal ehli (a) : Sözlerin manasını ve hakikatini bilmek¬sizin ve yaşamaksızın bu sözleri sadece kuru bir te¬kerleme halinde söyleyen kimse.

Kala (Kal'a) (a) : Kale, hisar.

Kalb (a) : Tasavvufi terim Tekallüb eden, kalıptan kalıba giren şey.

Kalb (a) : Yürek, gönül; birşeyin ortası, berzâh.

Kalem (a) : Levh üzerine olmuş ve olacakları yazan ka¬lem; adedi kırk olan vücut mertebelerinin üçüncüsü.

Kalender (f) : Dünyadan elini çeken başıboş derviş. Halk içinde HAKK ile hoş âşık.

Kallaş (Kallâş) (a) : Kalleş, hilebâz, dönek, yalancı.

Kalmak (t) : Eğlenmek, işe girişmemek, durmak.

Kalmaş, Kolmaş (t) : Asılsız söz söyleyen, geveze, herzevekil.

Kamer (a) : Ay.

Kamet (a) : Boy, namaza dururken elleri kulağa koymak.

Kami (Kâmi) (f) : Muradına ermiş.

Kamil (Kâmil) (a) : Olgun, ergin, tam. İnsan-ı kamil Olgun,. eksiksiz insan.

Kamilen (Kâmilen) (t) : Kâmil, tam olarak, noksansız, hep, bütün, cümleten, tamamen.

Kamis (a) : Gömlek.

Kamu (t) : Hep, hepsi.

Kan (Kân) (a) : «Olmak»dan «OL!» emrini veren varlık.

Kan (Kân) (f) : Birşeyin menbağı, kaynağı, kainat; maden ocağı.

Kan (t) : Çok, pek. Çetin, şiddetli.

Kanaat (a) : Yeter bulmak. Yetinmek, kanma, kanış, görüş, tahmin, kani' oluş hâli.

Kanca (t) : Nasıl.

Kancasına (t) : Nasıl, nice.

Kand (a) : Nebati şeker

Kanda (t) : Nerde.

Kandan (K'ândan) (t) : «Ki andan» kısaltma, ki ondan.

Kande (t) : Hangi yerde, nerede?..

Kandığı (t) : Nerdeki.

Kangısı (t) : Hangisi.

Kani (Kani') (a) : Kanâat eden, inanmış, mutmaîn.

Kanmak (t) : İhtiyarlamak, kocalmak.

Kar (Ka'r) (a) : Derinlik, dip.

Kar (Kâr) (f) : İş.

Kar etmek (Kâr etmek) (f) : Kâr elde etmek. Bezmek, usanmak.

Kara (Ka'ra) (a) : Dip, en alt.

Kara, ak (Kara - ak) (t) : Yazı, yazılan yazılar, kitap.

Karagu (t) : Karanlık. Cehil karagusu Bilgisizlik karanlığı,

Karanu (t) : Karanlık.

Karar (a) : Durma, süreklilik, tam ölçüde olma. Berkarar Hep aynı durumda olan.

Karar bulmak (t) : Bir yerde eğleşmek. Bir işte devam etmek.

Karavaş (t) : Halayık, câriye.

Karban (f) : Kervan

Kargı (t) : Mızrak.

Karib (Karîb) (a) : Yakın olan, uzak olmayan.

Karü bar (Kâr-ü bâr) (f) : İş, güç.

Kasd (a) : Niyet, bir şeyi kafada tasarlayıp yapmağa girişmek. Cana kasd Öldürmek istemek.

Kasır (Kâsı)r (a) : Kısa. Kusurlu.

Kat (Kat') (a) : Kesmek.

Kat (t) : Yan, ind. Huzur.

Kati (t) : Çok, pek.

Katl(a) : Öldürmek.

Katre (a) : Damla.

Kattal (a) : Çok öldürücü, katil.

Kavi (a) : Kuvvetli, güçlü; güvenilir, sağlam.

Kavil (a) : Söz.

Kavl (a) : Söz, kelâm. Kavlen sözle olup, fiilen olmayan.

Kavm (a) : İnsan topluluğu, hısımlar.

Kavran (Kavrân) : Kervan.

Kavs (a) : Yay.

Kavseyn (a) : İki kavs.

Kayd (a) : Ayağa vurulan zincir, bağ; bağlantı.

Kaygu,kaygı (Kaygu -Kaygı) (t) : Korku, gam gussa.

Kays (a) : Leyla ile Mecnun hikayesinde Leyla’nın sevgilisi olan Mecnunun asıl adı.

Kayyum (Kayyûm) (a) : Daima işte güçte olan. Allahu Teâlâ adlarından..

Kayı, kayu (Kayı - Kayu) (t) : Korku, gam gussa.

Kayıkmak (t) : Düşünmek, kuşkulanmak.

Kaza (Kazâ) (a) : ALLAHU Tealâ'nın takdirinin (kaderin) vukua gelmesi, yaşanması.

Kazz (a) : Ham ipek. Dudu'l-kazz İpekböceği.

Kaçan (t) : Vakta ki, o zaman.

Kaş, karağ (Kaş - Karağ) (t) : Kaş - göz.

Kaşane (Kâşâne) (f) : Mükemmel ev, köşk, saray.

Kebir (a) : Büyük.

Keder (a) : Bulanıklık, kaygı, tasa, üzüntü.

Kefen (a) : Ölünün, yıkandıktan sonra sarıldığı beyaz bez.

Keffaret (a) : Bir suça karşı bağışlanması için yapılan iş, verilen para.

Kek (t) : Dilek, istek.

Keksiz, keksizin (t) : Dilemeden, birdenbire, ansızın.

Kel hilal (Kel-hila)l (a) : Ay gibi incelmiş ve bükülmüş.

Kelam (Kelâm) (a) : Söz,

Kelb (a) : Köpek.

Keleci (t) : Söz, kelime.

Keleci bişirmek (t) : Pişkin, olgun söz söylemek.

Keler (t) : Kurbağa.

Kâmil (a) : Kemâl bulan, olgun, tam, bütün, noksansız, eksiksiz; tasavvufta Emrullah'a uyarak câhillikten ilim ve edeble kurtulup Muradullah olan Kâmilliğe ulaşan âlim, ârif ve âşık kişi.



A B C Ç D E F
G H I İ J K
L M N O Ö
P R S Ş
T U Ü
V Y
Z

[ Geri Dön ]

Tasavvuf Sözlük

Ç,I,Ü,Ö,Ş,Ğ gibi harfleri görmek için lütfen Mozilla Firefoxta açınız

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır