Muhammed-i Nur

Ana Menü
 
· Ana Sayfa
· FORUM
· Haber/Makale Arama
· Haber Gönder
· Arkadaşlarına Öner
· Favorilerine Ekle
· Giriş Sayfası Yap
· Tasavvuf Sözlük
· İletişim
Kul İhvâni Divanı
 
Muhammed-i Nur Şiir Kitapları
Kategori Şiir Kitabı Cilt I
Kategori Şiir Kitabı Cilt II
Kategori Şiir Kitabı Cilt III
Kategori Şiir Kitabı Cilt IV
Kategori Şiir Kitabı Cilt V
Kategori Şiir Kitabı Cilt VI
Kategori Şiir Kitabı Cilt VII
Kategori Şiir Kitabı Cilt VIII
Kategori Şiir Kitabı Cilt IX
Kategori Şiir Kitabı Cilt X

Muhammed-i Nur Kitapları
Kategori Tasavvuf
Kategori Sall ve Namaz
Kategori İnsan ve Hâ Mîm

Muhammed-i Nur Sohbetleri
Kategori Kur'an İniş Zevki

Gönülden Esintiler
 
Muhammed-i Nur Mehmet Emin
Kategori Dostu Bildik
Kategori Dostu Bulduk
Kategori Gönül Gözü

Muhammed-i Nur Halim Kök
Kategori Sevmek Ateştir
Kategori Sohbet Zevkleri
Kategori Şiirlerim

Muhammed-i Nur Aziz Kurtuluş
Kategori Binbir Esma Bir Elif
Kategori Sohbet Zevkler
Kategori Şiirler ve Dörtlükler

Muhammed-i Nur Âşık Cemâl
Kategori İlahi ve Ezgiler
Kategori Şiirleri

Muhammed-i Nur Mehmet Kahraman
Kategori Tablolarım

·


Üye Tanımlama
 

Bilgileriniz sistemimizde kayıt altına alınmaktadır.
Destan I

Destan I
 (1)
 
Kaza-i Tortum'da oldu vuku’at,
Gören gözler düştü ah-ü figana,
Bin üç yüz dokuzda ettik rivayet,
Bunu destan edip saldık her yana
 
Bu gama müşterek ölüler sağlar,
Görenler ah edüp yürekten ağlar,
Sarsıldı dereler, söküldü bağlar,
Her taraf boğuldu toza, dumana
 
Bozuldu devranı, geldi zevali,
Görünmez hiç göze cihanın malı,
Dediler terk edin, malı, melâli,
Ah-ü zâr erişti şimdi her yana
 
Görünmez bir hışım geldi, ulaştı
Vak'ayı anlatan diller dolaştı
Analar, çocuğun bıraktı, kaçtı,
Bakanlar olmadı sabi sıbyana
 
Bunca sabi sıbyan, bu kadar kişi,
Cenabı lemyezel işledi işi,
Ezildi binlerce insanın başı,
Bütün gark oldular, al kızıl kana
 
Meleşir düzlerde malı, hayvanı,
Kim sahiplik etsin bu kadar canı,
Hani sahiplerin, çobanın hani?
Kara haberlerin gitsin her yana
 
Bu can esrarını görenler yandı,
Can kafesten çıkıp tenden usandı,
Bu hikâye padişaha dayandı,
Gazete yaydırdı cümle cihana
 
Hınzorığın (2) gam efkârı yelindi,
İşitenin bağrı, gönlü delindi,
Hinzoruk, kütükten ismin silindi,
Sanarsın aslından olmuş virâne
 
Budur son alâmet bozuldu devran,
Bîçâre Sümmânî eylesin figan,
Tahammül yok kazâ, buna bir destan,
Bir eser bıraka cümle cihana
 
 
(1) Bir deprem üzerine söylemiştir.
(2) Bir köy ve bir dağ ismi
 
Vuku’at : (Vak'a. C.) Vak'alar, hâdiseler. * Kavga. Yaralama gibi polisi alâkalandıran hâdise. * Normal dışında olan hâdiseler
Figana  :f. Ağlayıp sızlama, bağırıp çağırma.
Rivayet : Hikâye edilen hâdise veya söz. * Bir hâdisenin başkalarına anlatılması. * Peygamberimiz'den (A.S.M.) işittiklerini veya sahabeden duyduklarını birisinin başkasına anlatması. * Kuyudan halk için su çekmek.
Müşterek : Birlikte, ortak kullanılan. * Elbirliğiyle yapılan, birlik.
Zeval : Zâil olma, sona erme. * Gitmek. Yerinden ayrılıp gitmek. * Güneşin tam ortada gibi, baş ucunda bulunduğu zaman. * Güneşin nısf-ı nehar dairesinden batmaya doğru dönmesi. Seyrinin sonuna yaklaşması.
Melâl : Can sıkıntısı. Usanç. Gamlılık. Zaaf ve fütur.
Hışım : f. Öfke, hiddet, gazap, kızgınlık.
Sabi : Henüz süt emen çocuk. * Büluğ çağına gelmemiş olan çocuk. * Üç yaşını tamamlamayan erkek çocuk.
Sıbyan : (Sabi. C.) Çocuklar, sabiler.
Cenab : Büyüklük ifade etmek için, hürmet maksadı ile söylenir. Cenab-ı Hak, Cenab-ı Resül-i Kibriya (A.S.M.)... gibi.
Lemyezel : Devamlılık, bâkilik, zeval bulmazlık.
Esrar : (Sır. C.) Sırlar. Gizli hikmetler ve mânalar. Bilinmeyen şeyler. * Keyif veren zehir. Uyuşturucu madde. * Elinde ve el ayasında olan hatlar.
Alâmet : İz, nişân, işâret.
Bîçâre ; Çaresiz.
 







[ Geri Dön ]

Ana Sayfa | FORUM | Videolar | Sesli Sohbet | Dualar | İletişim
Copyright (C) 2010 Muhammedi Nur | Tüm Hakları Saklıdır